Geneeskrachtige Kruiden

Al eeuwenlang heeft de mens planten gebruikt voor voedsel, medicatie en conserveren. In de tijd dat mensen nog in en met de natuur leefden en voornamelijk op hun intuitie of instinct afgingen, werden voornamelijk die planten gepakt voor bepaalde klachten omdat met instinctief wist dat ze goed voor hen waren. Deze kennis werd in latere tijden gebruikt door o.a. Druiden, sjamanen en wijze mannen en vrouwen ( vaak vroedvrouwen).

Met de verovering van Europa door de Romeinen en daarna de invloed van de Kerk, werd de kruidenleer verdrukt. De kerk leerde dat zelfverbouwde voedingsgewassen van God kwamen en het als vanzelf opkomende onkruid van de Duivel was. Vooral de kruiden die eerst als heilig werden gezien kregen nu namen die naar de duivel verwezen. Planten waren erg belangrijk in religieuze rituelen en festiviteiten en natuurlijk waren ze uitermate geschikt voor bijgeloof. Een klein deel van de oude kruidenleer bleef in gebruik bij de heidenen/pagans en gelukkig doorgegeven van generatie op generatie. Ook in een aantal kloosters werden kruidenboeken overgeschreven, maar de originele oude kennis werd omgezet naar de zogenoemde Signatuurleer. Dit hield in dat God in de kruiden/planten tekens plaatste die het geneeskrachtig gebruik duidelijk maakte. In die dagen was men ervan overtuigd dat planten konden helen waar ze op leken en volgens die filosofie waren rode planten goed voor bloedziektes. In de middeleeuwen geloofde men ook dat als delen van een plant of de plant zelf op een dier leek of een deel daarvan, het de magische krachten van dat dier had. 

Vele kruidenboeken zijn in oude tijden geschreven, kruiden waren populair! De eerste verslagen van het gebruik van geneeskrachtige planten dateren uit de tijd van de Assyriers, Babyloniers en de Egyptenaren (Ebers-Papyrus ca. 1550 v.Chr.). De Griekse botanicus en arts Dioscorides was de eerste die systematische beschrijvingen van planten en hun werking en toepassingen samenstelde in het werk Materia Medica. Dit was tot de 17de eeuw een belangrijk werk voor de Europese geneeskunst. Sommige van de oudste boeken worden bewaard in musea over de gehele wereld. Niet alleen de medicinale werkingen werden opgeschreven, ook het culinair gebruik. De kennis van kruiden spreidde zich van Europa naar Amerika met de kolonisten, waar ze leerden dat de Indianen hun eigen manieren hadden om kruiden als medicijn of voedsel te gebruiken. Gecombineerd met het Chinese medicinale kruiden gebruik werd dit een enorme collectie van kennis over planten over de gehele wereld.

Door de eeuwen heen ging men steeds meer op zoek naar werkende stoffen in de kruiden. Op universiteiten werd ook geneeskunde op die manier onderwezen, helaas verdween daarmee juist datgene wat zo goed werkte, de samenstelling van de gehele plant.

Met die samenstelling bedoelen we alle werkende delen van de gehele plant die ervoor zorgt dat alles in balans is. Niet alleen de balans in werking, maar ook in lichaam en geest. In de huidige geneeskunde is de totale balans weg en worden alleen kleine stukjes van het geheel gebruikt in medicaties. Gelukkig waren er genoeg mensen/artsen/botanici/herboristen die de totale balans en werking wel inzagen en brachten dat tot uiting in de Homeopathie.

Maar,....genoeg over de geschiedenis, op naar de kruiden.

                                                A / B / C / D / E / F / G / H / I / J / K / L / M / N / O / P / Q / R / S / T / U / V / W / X / Y / Z

 

A                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

 

Aardbei    Fragaria vesca L.   Roosachtige plant met kleine witte bloemen met groot geel hart welke later in de bekende vrucht verandert, behoort aan Venus. Bevat veel fosfor, kalk, natrium,       kiezelzuur, zwavel, looizuur, jodium en ijzer.  Aardbei verkoelt en kalmeert bij koorts, reinigt het bloed, verdrijft verstoppingen in het onderlijf, drijft stenen af, geneest bloedarmoede en is goed voor reuma en jicht. Werkt kalmerend op de zenuwen, sterkt lever en milt, geneest aambeien, drijft water af en sterkt de darm.

Absintalsem    Artemisia absinthum L.    Afgeleid van de Griekse Godin Artemis. Zilvergroene, overblijvend, aromatische plant uit de familie Asteraceae. Kan tot 1,20 meter hoog worden met kleine gele bloemetjes in kogelvorm. Wordt gebruikt bij spijsverteringsstoornissen, maagkrampen, ontstekingen van de maag- en darmslijmvliezen, winderigheid, verlies van eetlust en maagzuur. (niet geschikt voor zwangere vrouwen)

Agrimonie   Agrimonia eupatoria L.     Gewijd aan Pallas Athene. Familie Rosaceae , wordt ongeveer 80 cm hoog, kleine honingrijke, geurige bloemen. Bloeiwijze is aarvormig en van juni tot september. Bevat onder andere looistoffen, etherische olien, bitterstoffen, kiezelzuur, choline en flavonoide pigmenten. Wordt onder andere gebruikt bij lever- en galkwalen, bij ontstekingen van de urinewegen. Als gorgelwater bij ontstekingen van de slijmvliezen in mond en keelholte.

Akkerhoningklaver   Melilotus officinalis (L.) Pallas   Tweejarigkruid uit de familie Fabaceae (vlinderbloemingen). Kan tot 150 cm worden, heeft gele bloemen die rijk zijn aan nectar en bloeit van juni tot september. Bevat cumarine, melilotine, choline, etherische olien, looistoffen, hars en andere stoffen. Sommigen hiervan komen pas vrij bij droging. Werkt tegen hoesten, astma, spataderen en trombose. Uitwendig in de vorm van omslag of wassing tegen huidziekten, onderbeenzweren, aambeien en reumatische pijnen. (Waarschuwing! alle honingklaversoorten zijn giftig als ze in grote hoeveelheden worden gebruikt. Bij inwendig gebruik remmen ze de bloedstolling af en dat kan inwendige bloedingen tot gevolg hebben.)

Alant   Inula helenium L.   Overblijvende plant uit de familie Asteraceae. Kan tot 150 cm hoog worden, met gele buis en lintbloemen, rijk aan nectar. Van deze plant worden de wortels geoogst, deze zijn bruin van buiten en wit van binnen en ruiken lekker. In de herfst zit de meeste inuline in de wortels maar bevatten ook etherische olien, fructosiden, bitterstoffen e.a. De bladeren worden soms ook gebruikt, deze werken slijmafdrijvend en veroorzaken braken. De wortel werkt ontspannend, stimuleert maag en lever, bevordert de slijmoplossing en afgifte daarvan en remt ontstekingen en koorts. De inuline is een belangrijk onderdeel als voedingsmiddel voor diabetici. Als thee helpt het bij aandoeningen van de ademhalingsorganen, moeilijkheden van spijsvertering en stofwisseling.

Alruin   Mandragora officinarum    zie heksenkruiden                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

 

 

 

terug naar Kruiden